De Hoeder

De reis door Tanzania heeft laten zien dat de natuur en dieren die er op aarde zijn, een prachtige schoonheid in zichzelf herbergt. Ook heeft de Mannensafari ons / mij als man het nodige wakker gemaakt. Zo mocht ik ervaren hoe het weer is om vol in de samenleving te staan.

Eén korte schets. Vanaf dag één van de wandeltocht zat de spanning er goed in. Allereerst mocht ik een echte Maasai wandelstok vinden; Magisch. Voor een dergelijke tocht was een goede voorbereiding, zo bleek achteraf, noodzakelijk. Echter zwaarte, water gebrek en de gids die een beetje de weg kwijt was, braken ons bijna op. Nou ja, we werden als mannen natuurlijk wakker. De één begon met een vuurtje maken, de ander verzorgde zijn teammaat enzovoort. Mijn rol was vooral “hoeder” van het team te zijn. Iedereen bij elkaar houden en zo nodig de leiding af te dwingen als het ff echt niet meer ging. Gelukt! En allen zijn we veilig teruggekomen.

Enkele dagen daarna. Een moment van thuiskomen! Bij het bereiken van een Maasai dorp voelde ik zo’n mooi moment: “de eeuwigdurende reis is afgerond, ik ben THUIS”. Een droom kwam uit, namelijk als tiener had ik al de droom gehad eens naar Afrika te moeten, om daarna thuis te komen in mezelf. Letterlijk vrede met de “innerlijke Krijger” in mijzelf sluiten. Toen nog onbewust, nu een heerlijk en afgerond gevoel.

Dag erna aangegeven bij “de oudste”, dat het mijn tijd was voor een initiatie; opname in de mannenwereld. Tjee die was mooi zeg. Na wat giften en een welkomstwoord, kwam het ritueel: gedragen worden op mannenhanden, daarna weer letterlijk met beide voeten op de grond gezet te worden. HEERLIJK de “Man en Ondernemer” in mij is daardoor gewekt.

Asante sani | Dank Mannen.

(ps. De Maasai wandelstok mocht doorgegeven worden en doet nu dienst bij een teammaatje).